Dopłaty do emerytur artystów

Państwowe dopłaty do emerytur artystów. Nowa kasta uprzywilejowanych na koszt reszty społeczeństwa.

Rząd forsuje ustawę o zabezpieczeniu socjalnym artystów zawodowych, która w praktyce wprowadza system państwowych dopłat do składek ZUS dla wybranej grupy zawodowej. Minister kultury Marta Cienkowska ogłosiła w Sejmie, iż państwo zagwarantuje artystom ciągłość ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego, choćby jeżeli nie będą oni w stanie opłacać pełnych składek. Mechanizm ma działać automatycznie i polegać na uzupełnianiu składek do poziomu minimalnego wynagrodzenia z pieniędzy publicznych.

Projekt wprowadza nową kategorię prawną – status artysty zawodowego. O jego przyznaniu ma decydować specjalna Komisja Opiniująca licząca aż 120 członków. To rozwiązanie rodzi poważne pytania o uznaniowość, klientelizm i polityczną kontrolę nad środowiskiem twórczym. Państwo zyskuje realny instrument selekcji, kto jest „artystą”, a kto nim nie jest, i komu należy się publiczne wsparcie.

Uzasadnienie projektu opiera się na tezie, iż artyści mają nieregularne dochody i nie pasują do systemu comiesięcznych składek. To argument, który można zastosować do setek tysięcy drobnych przedsiębiorców, freelancerów, rzemieślników czy osób pracujących sezonowo. Im jednak nikt nie proponuje dopłat do ZUS ani specjalnego statusu zawodowego. Oni mają płacić pełne składki.

Ta ustawa nie rozwiązuje problemów systemowych. Zamiast uprościć i obniżyć składki dla wszystkich pracujących w niestabilnych formach zatrudnienia, rząd wybiera drogę tworzenia uprzywilejowanych grup zależnych od państwowej decyzji. To niesprawiedliwe!