Nie tylko z ZUS. Emerytura z UE dostępna dla wszystkich Polaka. Mało kto korzysta

1 miesiąc temu
Większość Polaków choćby nie zdaje sobie sprawy, iż może odkładać na starość nie tylko w ZUS czy krajowych produktach emerytalnych. Od kilku lat dostępny jest dla nich także OIPE, tzw. europejska emerytura. Wyjaśniamy, na czym dokładnie polega.
Ogólnoeuropejski Indywidualny Produkt Emerytalny to dobrowolna forma ubezpieczenia społecznego w państwach członkowskich Unii Europejskiej. W Polsce stanowi element tzw. III filaru emerytalnego, który obejmuje produkty takie jak IKE (Indywidualne Konto Emerytalne), IKZE (Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego), PPE (Pracownicze Programy Emerytalne) i PPK (Pracownicze Plany Kapitałowe).


REKLAMA


Zobacz wideo Sławomir Muturi: Mieszkania miały być dla mnie formą wcześniejszej emerytury


OIPE w Polsce. Jak to dokładnie działa?
System umożliwia obywatelom UE dodatkowe oszczędzanie na emeryturę. W Polsce jest dostępny od 2023 roku. Zachętę do odkładania pieniędzy na subkoncie Ogólnoeuropejskiego Indywidualnego Produktu Emerytalnego stanowią ulgi podatkowe, dostęp do produktów finansowych z różnych państw (inwestowanie transgraniczne) oraz możliwość przenoszenia subkonta do innego państwa członkowskiego przy zmianie miejsca zamieszkania. Przykładowo, jeżeli ktoś wyjedzie z Polski do Niemiec, to OIPE dalej działa.


OIPE składa się z dwóch etapów. Pierwszy z nich to faza akumulacji, czyli okres gromadzenia środków na koncie. Druga to faza dekumulacji, tj. okres korzystania ze zgromadzonego majątku. Możliwe są cztery rodzaje wypłat: jednorazowa, w ratach, pomniejszająca zgromadzony kapitał oraz kombinacja tych form. Ogólnoeuropejski Indywidualny Produkt Emerytalny jest produktem indywidualnym, który każda osoba fizyczna mieszkająca w UE może wykorzystać do gromadzenia oszczędności. Nie jest związany z zatrudnieniem, więc mogą z niego skorzystać również studenci, osoby bezrobotne oraz przebywające na urlopie macierzyńskim.


Ogólnoeuropejski Indywidualny Produkt EmerytalnyFot. Jędrzej Wojnar / Agencja Wyborcza.pl


Emerytura europejska. Kiedy opłaca się ją wypłacić?
Taka forma ubezpieczenia nie jest obowiązkowym filarem jak ZUS. To coś podobnego do polskich IKE lub IKZE, ale w wersji unijnej oraz mobilnej. Wartość twoich oszczędności w OIPE nazywa się aktywami. Instytucja pobiera od nich maksymalnie 1 proc. rocznie jako opłatę za zarządzanie, czyli koszt, który ponosi uczestnik za to, iż jego pieniądze są profesjonalnie inwestowane i administrowane. Istnieje jednak limit wpłat, czyli maksymalna kwota, jaką możesz w danym roku wpłacić na swoje subkonto OIPE. Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Rodziny i Społecznej z dnia 10 listopada 2025 roku w 2026 limit będzie wynosić 28 260 zł. To kwota dopasowana do zasad emerytalnych UE i polskich przepisów. Dla porównania, w tym roku było to 26 019 zł.


System OIPE zachęca do długoterminowego oszczędzania. Największą zaletą jest możliwość zwolnienia z tzw. podatku Belki (19 proc.) przy wypłacie po osiągnięciu 60. roku życia lub po 55. roku życia w przypadku nabycia uprawnień emerytalnych. Oznacza to, iż kwota, którą zgromadziłaś, trafia do ciebie w całości. Można powiedzieć, iż to nagroda za pozostawienie pieniędzy na emeryturę. Z kolei wypłata przed 60. rokiem życia jest możliwa tylko w całości, nie możesz wypłacać częściowo. Na dodatek musisz zapłacić wtedy zapłacić podatek Belki od całego zgromadzonego kapitału. W praktyce wcześniejsza wypłata jest więc finansowo mniej opłacalna, bo "kara" w formie podatku zmniejsza korzyści inwestycyjne.
Jak informuje finax.eu, w Polsce na przystąpienie do OIPE zdecydowało się już 7,5 tys. osób, głównie w wieku 40-49 lat. Co trzeci uczestnik chce jednorazowej wypłaty po 60. urodzinach. Łącznie zgromadzili oni 38,5 mln euro, wypracowując 6,3 mln euro zysku. Warto dodać, iż środki zgromadzone w Ogólnoeuropejskim Indywidualnym Produkcie Emerytalnym nie przepadają po śmierci uczestnika. Możesz je przekazać spadkobiercom, tak, jak zapiszesz w testamencie lub dyspozycji OIPE. Przy zakładaniu subkonta masz możliwość wskazania osób uprawnionych do dziedziczenia środków, np. dzieci, małżonek.
Idź do oryginalnego materiału