Oświetlenie wewnętrzne jest jednym z tych elementów projektu, które pozornie „da się zrobić prosto”, a w praktyce najczęściej generują uwagi na etapie użytkowania i odbioru. Typowy scenariusz wygląda podobnie: średnie natężenie oświetlenia w obliczeniach jest poprawne, jednak w rzeczywistości pojawiają się zastrzeżenia dotyczące olśnienia, nierównomierności, zbyt słabego światła na ścianach i suficie albo niezgodnych pomiarów, wynikających z innej metody weryfikacji niż przyjęta w projekcie.
Norma PN-EN 12464-1:2022 (EN 12464-1:2021) porządkuje ten temat w sposób jednoznaczny. Określa wymagania dla miejsc pracy we wnętrzach nie tylko przez pryzmat „luxów”, ale jako zestaw kryteriów, które można obliczyć, opisać w dokumentacji, a następnie rzetelnie sprawdzić w pomiarach odbiorowych. Ten artykuł prowadzi przez normę w tej samej logice, w jakiej realizuje się inwestycję: od zrozumienia zakresu i pojęć, przez dobór wymagań, po projektowanie, utrzymanie parametrów i weryfikację.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Czym jest PN-EN 12464-1 i jaki jest jej zakres w oświetleniu wnętrz?
- Jak rozumieć pakiet wymagań normowych i jak czytać zapisy bez sprowadzania ich do jednej wartości luxów?
- Jak działa podział na obszar zadania, otoczenie i tło oraz dlaczego wpływa na komfort widzenia?
- Które parametry najczęściej przesądzają o zgodności: Ēm, Uo, RUGL/UGR, Ra, MF oraz zasady weryfikacji?
- Jak ustalić siatkę obliczeniową i pomiarową oraz jak stosować wzór na maksymalny krok siatki?
- Jak poprawnie podejść do olśnienia metodą UGR oraz kiedy tabele UGR wymagają szczególnej ostrożności?
- Jak działa maintenance factor (MF) i dlaczego determinuje różnicę między „wynikiem na starcie” a wynikiem utrzymywanym?
- Jak łączyć światło dzienne z oświetleniem elektrycznym, nie tracąc kontroli nad warunkami widzenia?
- Jak przygotować dokumentację i odbiór, aby projekt i pomiar były porównywalne?
Czym jest PN-EN 12464-1 i co reguluje?
PN-EN 12464-1 dotyczy oświetlenia miejsc pracy we wnętrzach, rozumianych jako przestrzenie, w których człowiek wykonuje zadania wzrokowe. Norma znajduje zastosowanie w biurach, placówkach edukacyjnych, obiektach handlowych, magazynach, halach produkcyjnych, laboratoriach, strefach komunikacji, pomieszczeniach socjalnych i wielu innych typach wnętrz.Kluczową cechą normy jest to, iż opisuje oświetlenie jako warunki widzenia, a nie tylko „poziom natężenia”.
W praktyce oznacza to wymagania dotyczące:
Żeby prawidłowo przejść z wymagań normowych do projektu, najpierw trzeba uporządkować język normy. Następna część wprowadza pojęcia, które pojawiają się w tabelach i opisach weryfikacji.
Podstawowe pojęcia i skróty, które trzeba rozumieć przed doborem wymagań
Norma PN-EN 12464-1 posługuje się zestawem parametrów, które powinny być wpisane wprost w dokumentację projektową, ponieważ właśnie one są później weryfikowane w odbiorze. Poniżej zestawienie skrótów i ich znaczenia w praktyce.
Tabela 1: Podstawowe pojęcia i skróty| Ēm |
| maintained illuminance |
| Utrzymywane natężenie oświetlenia – poziom, który instalacja ma zapewniać w czasie eksploatacji |
| Odbiór nie dotyczy „na start”, tylko spełnienia wymagań w warunkach użytkowania |
| Uo |
| uniformity |
| Równomierność – informacja, czy rozkład światła nie ma „dołków” mimo poprawnej średniej |
| Częsty powód niezgodności: średnia jest OK, minima i Uo już nie |
| RUGL |
| UGR limit |
| Limit olśnienia dla danej przestrzeni/aktywności, oceniany metodą UGR |
| Nawet przy dobrych luxach olśnienie może przesądzić o braku zgodności i komforcie |
| Ra |
| colour rendering index (CRI) |
| Minimalny wskaźnik oddawania barw |
| Wpływa na czytelność detali i wiarygodność postrzegania barw |
| Ēm,z |
| cylindrical illuminance |
| Oświetlenie cylindryczne – wspiera rozpoznawanie ludzi i obiektów w przestrzeni |
| Parametr „przestrzenny”: buduje czytelność i komfort, nie tylko oświetlenie zadania |
| Ēm,wall |
| wall illuminance |
| Minimalny poziom światła na ścianach |
| Bez tego wnętrze może być odbierane jako ciemne/ponure mimo spełnionego Ēm na stanowisku |
| Ēm,ceiling |
| ceiling illuminance |
| Minimalny poziom światła na suficie |
| Wpływa na odczucie jasności i równowagę luminancji w pomieszczeniu |
| Ēm | maintained illuminance | Utrzymywane natężenie oświetlenia – poziom, który instalacja ma zapewniać w czasie eksploatacji | Odbiór nie dotyczy „na start”, tylko spełnienia wymagań w warunkach użytkowania |
| Uo | uniformity | Równomierność – informacja, czy rozkład światła nie ma „dołków” mimo poprawnej średniej | Częsty powód niezgodności: średnia jest OK, minima i Uo już nie |
| RUGL | UGR limit | Limit olśnienia dla danej przestrzeni/aktywności, oceniany metodą UGR | Nawet przy dobrych luxach olśnienie może przesądzić o braku zgodności i komforcie |
| Ra | colour rendering index (CRI) | Minimalny wskaźnik oddawania barw | Wpływa na czytelność detali i wiarygodność postrzegania barw |
| Ēm,z | cylindrical illuminance | Oświetlenie cylindryczne – wspiera rozpoznawanie ludzi i obiektów w przestrzeni | Parametr „przestrzenny”: buduje czytelność i komfort, nie tylko oświetlenie zadania |
| Ēm,wall | wall illuminance | Minimalny poziom światła na ścianach | Bez tego wnętrze może być odbierane jako ciemne/ponure mimo spełnionego Ēm na stanowisku |
| Ēm,ceiling | ceiling illuminance | Minimalny poziom światła na suficie | Wpływa na odczucie jasności i równowagę luminancji w pomieszczeniu |
Po uporządkowaniu pojęć można przejść do logiki doboru wymagań: norma prowadzi przez podział wnętrza na obszar zadania, bezpośrednie otoczenie i tło, zamiast zakładać jeden poziom oświetlenia dla całego pomieszczenia.
Logika doboru wymagań: obszar zadania, bezpośrednie otoczenie i tło
Norma opiera się na prostym założeniu: człowiek nie widzi wyłącznie w jednym punkcie. Wzrok adaptuje się do jasności otoczenia, a zbyt duże kontrasty między stanowiskiem a resztą pomieszczenia pogarszają komfort oraz zwiększają zmęczenie.
Dlatego wymagania dobiera się w odniesieniu do trzech stref:
- obszaru zadania (task area),
- bezpośredniego otoczenia (immediate surrounding area),
- tła (background area).

To podejście porządkuje zarówno projekt, jak i odbiór: wiadomo, gdzie obowiązują wymagania podstawowe dla zadania, a gdzie należy zapewnić poziomy wspierające komfort widzenia i percepcję przestrzeni. Mając tę logikę, można przejść do tego, co w praktyce rozstrzyga o zgodności instalacji: parametrów, które najczęściej powodują uwagi na etapie odbioru.
Parametry, które najczęściej przesądzają o zgodności projektu i odbioru
W oświetleniu wewnętrznym najczęściej decydują cztery obszary: utrzymywane natężenie, równomierność, olśnienie oraz jakość kolorów i przestrzeni. Zrozumienie ich roli pozwala później dobrać adekwatne dane do obliczeń i pomiarów.
| Utrzymywane natężenie Ēm |
| Określa poziom wymagany w eksploatacji. jeżeli projekt jest wykonany bez konsekwentnego podejścia do utrzymania parametrów, instalacja może spełniać oczekiwania na początku, a po czasie zejść poniżej wymagań. |
| Równomierność Uo |
| Jest parametrem, który potrafi „wywrócić” odbiór mimo poprawnej średniej. Wynika to z tego, iż użytkownik percepcyjnie ocenia wnętrze przez pryzmat najsłabszych stref, a pomiary w siatce punktów ujawniają minima. |
| Olśnienie (RUGL/UGR) |
| Odpowiada za komfort. W wielu projektach biurowych i w przestrzeniach z ekranami jest to czynnik równie istotny jak natężenie. Z tego powodu norma wymaga określonych limitów i adekwatnej metody oceny. |
| Ra i parametry związane z barwą światła |
| Odpowiadają za czytelność detali i wiarygodność postrzegania barw. W zadaniach o wyższych wymaganiach wzrokowych to warunek konieczny. |
| Utrzymywane natężenie Ēm | Określa poziom wymagany w eksploatacji. jeżeli projekt jest wykonany bez konsekwentnego podejścia do utrzymania parametrów, instalacja może spełniać oczekiwania na początku, a po czasie zejść poniżej wymagań. |
| Równomierność Uo | Jest parametrem, który potrafi „wywrócić” odbiór mimo poprawnej średniej. Wynika to z tego, iż użytkownik percepcyjnie ocenia wnętrze przez pryzmat najsłabszych stref, a pomiary w siatce punktów ujawniają minima. |
| Olśnienie (RUGL/UGR) | Odpowiada za komfort. W wielu projektach biurowych i w przestrzeniach z ekranami jest to czynnik równie istotny jak natężenie. Z tego powodu norma wymaga określonych limitów i adekwatnej metody oceny. |
| Ra i parametry związane z barwą światła | Odpowiadają za czytelność detali i wiarygodność postrzegania barw. W zadaniach o wyższych wymaganiach wzrokowych to warunek konieczny. |
Na tle tych parametrów szczególne znaczenie mają wskaźniki „przestrzenne” (cylindryczne, ściany i sufit). jeżeli są pominięte, wnętrze może formalnie spełniać Ēm na stanowisku, a jednocześnie być odbierane jako ciemne i niekomfortowe.
WSKAZÓWKA:
Zestaw parametrów jest punktem wyjścia, ale żeby obliczenia i pomiary były porównywalne, trzeba jeszcze doprecyzować, gdzie i w jaki sposób te parametry są liczone oraz mierzone. Do tego służy siatka obliczeniowa i pomiarowa.
Przykładowe minimalne wymagania z PN-EN 12464-1 (biuro, retail, magazyn, przemysł)
W PN-EN 12464-1 wymagania nie są jedną uniwersalną wartością dla „wnętrz” jako całości. Norma podaje konkretne parametry minimalne w tabelach przypisanych do aktywności i stref (np. praca biurowa, strefa kas, pakowanie, obróbka precyzyjna). W praktyce „zgodność” oznacza zawsze komplet: Ēm (lx), Uo, Ra, RUGL (limit UGR). Co więcej – w wielu przypadkach także wymagania wspierające percepcję przestrzeni (np. światło pionowe/cylindryczne, ściany, sufit).
Poniżej przykłady reprezentatywnych pozycji z normy – tak, aby było jasne, jak wyglądają minimalne zestawy wymagań w różnych typach obiektów.
Biuro / open space (praca przy komputerze)| Stanowiska biurowe / praca przy komputerze (typowy open space) |
| 500 |
| 1000 |
| 0,60 |
| 80 |
| 19 |
| Stanowiska biurowe / praca przy komputerze (typowy open space) | 500 | 1000 | 0,60 | 80 | 19 |
| Strefa sprzedaży (general sales area) |
| 300 |
| 750 |
| 0,40 |
| 80 |
| 22 |
| Strefa kas (till area) |
| 500 |
| 1000 |
| 0,60 |
| 80 |
| 19 |
| Stół pakowania (wrapper table) |
| 500 |
| 1000 |
| 0,60 |
| 80 |
| 22 |
| Zaplecze / magazyn sklepu (storage area) |
| 300 |
| 500 |
| 0,40 |
| 80 |
| 25 |
| Strefa sprzedaży (general sales area) | 300 | 750 | 0,40 | 80 | 22 |
| Strefa kas (till area) | 500 | 1000 | 0,60 | 80 | 19 |
| Stół pakowania (wrapper table) | 500 | 1000 | 0,60 | 80 | 22 |
| Zaplecze / magazyn sklepu (storage area) | 300 | 500 | 0,40 | 80 | 25 |
| Załadunek / rozładunek (unloading/loading) |
| 200 |
| 300 |
| 0,40 |
| 80 |
| 25 |
| Pakowanie / kompletacja (packing/grouping) |
| 300 |
| 500 |
| 0,50 |
| 80 |
| 25 |
| Konfiguracja i przeładunki (configuration/rehandling) |
| 750 |
| 1000 |
| 0,60 |
| 80 |
| 22 |
| Składowanie otwarte (open goods storage) |
| 200 |
| 300 |
| 0,40 |
| 80 |
| 25 |
| Główny korytarz logistyczny – duży ruch (central corridor, heavy traffic) |
| 300 |
| 500 |
| 0,60 |
| 80 |
| 25 |
| Załadunek / rozładunek (unloading/loading) | 200 | 300 | 0,40 | 80 | 25 |
| Pakowanie / kompletacja (packing/grouping) | 300 | 500 | 0,50 | 80 | 25 |
| Konfiguracja i przeładunki (configuration/rehandling) | 750 | 1000 | 0,60 | 80 | 22 |
| Składowanie otwarte (open goods storage) | 200 | 300 | 0,40 | 80 | 25 |
| Główny korytarz logistyczny – duży ruch (central corridor, heavy traffic) | 300 | 500 | 0,60 | 80 | 25 |
| Obróbka zgrubna i średnia (tolerancje ≥ 0,1 mm) |
| 300 |
| 500 |
| 0,60 |
| 80 |
| 22 |
| Obróbka precyzyjna / szlifowanie (tolerancje < 0,1 mm) |
| 500 |
| 750 |
| 0,70 |
| 80 |
| 19 |
| Trasowanie / kontrola (scribing/inspection) |
| 750 |
| 1000 |
| 0,70 |
| 80 |
| 19 |
| Obróbka zgrubna i średnia (tolerancje ≥ 0,1 mm) | 300 | 500 | 0,60 | 80 | 22 |
| Obróbka precyzyjna / szlifowanie (tolerancje < 0,1 mm) | 500 | 750 | 0,70 | 80 | 19 |
| Trasowanie / kontrola (scribing/inspection) | 750 | 1000 | 0,70 | 80 | 19 |
Jak to interpretować w kontekście odbioru: w każdej z powyższych stref nie wystarczy „spełnić średnią wartość luxów”. Odbiór dotyczy również równomierności Uo, olśnienia (RUGL/UGR) oraz oddawania kolorów Ra. Stąd też te parametry powinny być wpisane wprost w projekt, specyfikację i protokół pomiarowy.
Siatka obliczeniowa i pomiarowa: jak wyeliminować rozbieżność projekt–pomiar
W praktyce różnice między projektem a pomiarami wynikają często nie z jakości instalacji, ale z braku spójnych założeń. Najważniejsza zasada jest prosta: pomiary muszą odpowiadać założeniom obliczeniowym. Oznacza to te same obszary, te same płaszczyzny odniesienia i porównywalny układ punktów.
Norma opisuje zasady tworzenia siatki punktów i sposób wyznaczania maksymalnego kroku siatki. Zanim pojawi się wzór, warto zapamiętać trzy reguły, które wprowadzają porządek w dokumentacji:
- siatka jest z reguły prostokątna,
- wartości liczy się i mierzy w środkach pól siatki,
- proporcje boków pojedynczego pola siatki powinny być zbliżone do kwadratu (w praktyce: bez skrajnych prostokątów).
Wzór na maksymalny krok siatki
Poniższy wzór pozwala oszacować maksymalny rozmiar oczka siatki w funkcji dłuższego wymiaru analizowanego obszaru. Jego celem jest ujednolicenie podejścia i ograniczenie sytuacji, w których ktoś „zagęszcza” siatkę, a ktoś inny ją „rozrzedza”, uzyskując inne wyniki.
p = 0,2 × 5^(log10(d)), przy czym p ≤ 10 m
- d to dłuższy wymiar obszaru obliczeń (z zastrzeżeniem, iż przy bardzo wydłużonych obszarach stosuje się podejście zapewniające prawidłowe proporcje pól),
- p to maksymalny rozmiar komórki siatki.
W praktyce po wyznaczeniu „p” dobiera się liczbę punktów w obu kierunkach tak, aby oczka siatki były możliwie zbliżone do proporcji 1:1, a punkty znajdowały się w środkach pól.
Pas przy ścianie i konsekwencje dla równomierności
Norma przewiduje sytuacje, w których pas przy ścianie może zostać wyłączony z obliczeń, o ile nie znajduje się w nim obszar zadania. Celem jest ograniczenie wpływu skrajnych punktów, które mogą zaniżać równomierność w sposób nieadekwatny do realnego użytkowania. To element, który powinien być opisany w dokumentacji, aby uniknąć rozbieżności między porównywanymi raportami.
Po uporządkowaniu siatki można przejść do drugiego obszaru, który najczęściej generuje problemy w biurach i przestrzeniach o wysokim komforcie: olśnienia.

Olśnienie i UGR: wymagania, dokumentacja i typowe źródła błędów
Norma wprowadza limit olśnienia (RUGL) i wskazuje metodę oceny UGR. W praktyce warto przyjąć jedno założenie, które eliminuje większość sporów: UGR nie jest cechą samej oprawy. Jest wynikiem układu: typu opraw, ich rozmieszczenia, geometrii pomieszczenia, odbijalności powierzchni i pozycji obserwatora.
Z tego powodu dokumentacja powinna zawierać założenia, dla których UGR zostało określone. W szczególności należy wskazać:
- wymiary pomieszczenia,
- odbijalności powierzchni,
- układ i rozstaw opraw (w tym relację rozstawu do wysokości montażu),
- typ i orientację opraw.
Kiedy tabela UGR wymaga ostrożności?

Załącznik A normy opisuje warunki, w których metoda tabelaryczna UGR ma największą wiarygodność: regularny układ opraw, prostokątne pomieszczenie i jeden typ opraw. jeżeli projekt jest niestandardowy (mieszane typy opraw, nieregularne układy, nietypowe rozsyły, rozwiązania pośrednie), UGR wymaga szczegółowego podejścia i jednoznacznego opisu założeń. W przeciwnym wypadku wynik może nie odzwierciedlać rzeczywistego ryzyka olśnienia.
Po olśnieniu naturalnym kolejnym krokiem jest utrzymanie parametrów. W normie jest to jedno z kluczowych spoiw między projektem a eksploatacją: maintenance factor.
Maintenance factor (MF): dlaczego Ēm musi być „utrzymywane”
Wartości podawane w tabelach normy odnoszą się do poziomu utrzymywanego. Oznacza to, iż projekt powinien uwzględniać spadki strumienia świetlnego w czasie, zabrudzenie opraw i pomieszczenia oraz przyjęty sposób utrzymania instalacji.
Norma podaje zależność pomiędzy poziomem utrzymywanym a początkowym:
Ēi = Ēm / fm
gdzie:
- Ēi to natężenie początkowe,
- Ēm to natężenie utrzymywane (wymagane),
- fm (MF) to współczynnik utrzymania.
W praktyce MF powinien wynikać z warunków środowiskowych (np. zapylenie), rodzaju opraw, sposobu montażu oraz harmonogramu utrzymania. Z punktu widzenia dokumentacji odbiorowej oznacza to konieczność wskazania MF oraz przedstawienia planu utrzymania (czyszczenia i przeglądów). Dzięki temu wymagania normy mają sens w perspektywie kilku lat użytkowania, a nie wyłącznie w momencie uruchomienia.
Po ustaleniu MF można przejść do kolejnego elementu, który w projektach wnętrz występuje coraz częściej: integracji światła dziennego i sterowania.
Światło dzienne i sterowanie: jak projektować bez utraty kontroli nad warunkami widzenia
Światło dzienne jest korzystne energetycznie i jakościowo, ale jest zmienne i tworzy gradienty natężenia. W strefie przy oknach może być bardzo jasno, a w głębi pomieszczenia poziom spada istotnie.
Z tego względu w praktyce projektowej przyjmuje się podejście, w którym:
- oświetlenie elektryczne zapewnia spełnienie wymagań w warunkach niekorzystnych (np. brak daylight),
- sterowanie (ściemnianie, sceny, czujniki) pozwala wykorzystać daylight bez pogorszenia równomierności oraz komfortu.

W dokumentacji warto jasno rozdzielić: wymagania, które dotyczą oświetlenia elektrycznego (i są weryfikowane pomiarami), oraz działanie systemu sterowania, które ma utrzymać stabilne warunki widzenia w codziennym użytkowaniu.
Taki sposób prowadzi bezpośrednio do rozdziału o weryfikacji. Norma wyraźnie podkreśla, iż odbiór ma być powtarzalny i porównywalny z założeniami projektu.
Weryfikacja i odbiór: jak sprawdzić zgodność bez uznaniowości
Weryfikacja wymaga dwóch rzeczy: zgodnych założeń oraz mierzalnej procedury. Najważniejsza zasada, którą warto przyjąć jako standard odbiorowy, brzmi: punkty pomiarowe muszą odpowiadać punktom obliczeniowym. To oznacza, iż projekt powinien zawierać siatkę, a zespół pomiarowy powinien wykonać pomiary w tych samych punktach oraz w tych samych obszarach.
W praktyce procedura odbiorowa powinna obejmować:
- potwierdzenie konfiguracji instalacji (rodzaj opraw, ich ustawienie, sterowanie),
- opis warunków pomiaru (w tym dane przyrządu i kalibracja),
- pomiar natężeń w zdefiniowanej siatce oraz wyliczenie średniej i równomierności,
- weryfikację, czy wyniki odpowiadają wymaganiom (z uwzględnieniem założeń utrzymania),
- potwierdzenie danych producenta dotyczących UGR oraz parametrów źródeł (Ra, CCT).
Dzięki temu porównuje się „to samo z tym samym”, a odbiór nie staje się dyskusją o metodzie, tylko weryfikacją wymagań.
Ściąga: typowe przestrzenie i obszary ryzyka w projektach oświetlenia wewnętrznego
Zanim zerkniesz na typowe przestrzenie, musisz wiedzieć, iż poniższa tabela nie zastępuje tabel normy (które są przypisane do konkretnych aktywności). Jej zadaniem jest porządkowanie tego, co w praktyce najczęściej decyduje o sukcesie projektu i spokojnym odbiorze. Pamiętaj również o jednej zasadzie: w każdej przestrzeni należy dobrać wymagania do konkretnych czynności. Poniższe punkty powinieneś traktować jako priorytety kontrolne.
| Biura, sale spotkań, recepcje |
| Olśnienie i odbicia na ekranach, komfort luminancji |
| RUGL/UGR z jasno opisanymi założeniami, spójne oświetlenie przestrzeni (ściany/sufit), adekwatne sterowanie |
| Korytarze i komunikacja |
| Nierównomierność, „ciemne kieszenie” |
| Uo w siatce, czytelność przestrzeni (ściany), spójne poziomy w ciągach |
| Magazyny i kompletacja |
| Kontrasty, olśnienie, orientacja |
| Siatka w alejkach, kontrola olśnienia, adekwatne parametry dla obszarów pracy i otoczenia |
| Hale produkcyjne |
| Utrzymanie parametrów w czasie, MF, równomierność |
| MF i harmonogram utrzymania, siatka dla stref pracy, wymagania przestrzenne |
| Szkoły i sale lekcyjne |
| Olśnienie, komfort czytania, równomierność |
| RUGL/UGR, spójna równomierność, adekwatne Ra oraz zbilansowane otoczenie |
| Sterownie i kontrola |
| Stabilność warunków widzenia, olśnienie |
| Konsekwentne założenia UGR, równomierny rozkład na płaszczyznach pracy, sceny oświetleniowe |
| Biura, sale spotkań, recepcje | Olśnienie i odbicia na ekranach, komfort luminancji | RUGL/UGR z jasno opisanymi założeniami, spójne oświetlenie przestrzeni (ściany/sufit), adekwatne sterowanie |
| Korytarze i komunikacja | Nierównomierność, „ciemne kieszenie” | Uo w siatce, czytelność przestrzeni (ściany), spójne poziomy w ciągach |
| Magazyny i kompletacja | Kontrasty, olśnienie, orientacja | Siatka w alejkach, kontrola olśnienia, adekwatne parametry dla obszarów pracy i otoczenia |
| Hale produkcyjne | Utrzymanie parametrów w czasie, MF, równomierność | MF i harmonogram utrzymania, siatka dla stref pracy, wymagania przestrzenne |
| Szkoły i sale lekcyjne | Olśnienie, komfort czytania, równomierność | RUGL/UGR, spójna równomierność, adekwatne Ra oraz zbilansowane otoczenie |
| Sterownie i kontrola | Stabilność warunków widzenia, olśnienie | Konsekwentne założenia UGR, równomierny rozkład na płaszczyznach pracy, sceny oświetleniowe |
Zestawienie prowadzi do naturalnego wniosku: najczęstsze problemy wynikają nie z „braku luxów”, ale z niespójności dokumentacji, pominięcia UGR, MF lub parametrów przestrzennych oraz z braku procedury weryfikacji. Dlatego na końcu artykułu domykamy temat krótką checklistą, która łączy wymagania normy z praktyką projektowo-odbiorową.
Checklista do projektu i odbioru zgodnego z PN-EN 12464-1
Punktem wyjścia jest jednoznaczne określenie aktywności i stref. Bez tego nie da się prawidłowo dobrać tabeli wymagań ani przygotować weryfikacji. Następnie należy dopilnować, aby dokumentacja obejmowała pełny pakiet kryteriów, a nie tylko natężenie.
W projekcie warto wymagać:Podsumowanie
Podsumowując – norma PN-EN 12464-1:2022 porządkuje oświetlenie wewnętrzne jako zestaw warunków widzenia. Warunki te, powinny być spełnione w eksploatacji, a nie tylko w chwili uruchomienia. Logika normy prowadzi od zdefiniowania aktywności i stref, przez dobór parametrów ilościowych i jakościowych, po utrzymanie parametrów (MF) oraz weryfikację w oparciu o spójną siatkę obliczeniową i pomiarową.
Jeżeli w dokumentacji i projekcie konsekwentnie dopina się trzy elementy — siatkę porównywalną z pomiarem, UGR opisane założeniami oraz MF wraz z utrzymaniem — ryzyko rozbieżności na odbiorze spada znacząco, a użytkownicy oceniają światło jako komfortowe i „czytelne”, nie tylko jasne.
To pierwszy krok do zwiększenia efektywność energetycznej, poprawy warunków pracy. Dzięki niemu zyskasz projekt oświetlenia dopasowany do specyfiki Twojego obiektu, przestrzeni i potrzeb jego użytkowników.
Zamawiając bezpłatny audyt zyskasz::
Audyt oświetlenia
Projekt indywidualnego rozwiązania oświetleniowego
Analizę finansową inwestycji
Szacowany poziom redukcji energii elektrycznej i emisji CO2
Wypełnij formularz – skontaktujemy się w ciągu 1 h








