Polska branża meblarska w potrzasku. Długi rosną, a drewno staje się punktem zapalnym

1 godzina temu

Zaległe zobowiązania producentów mebli przekroczyły 386 mln zł – wynika z danych Rejestru Dłużników BIG InfoMonitor i bazy BIK. W ciągu roku przeterminowany dług tego sektora wzrósł o 50,6 mln zł, czyli o 15,1 proc. Branża ostrzega jednocześnie przed kolejnym ciosem: planowanym ograniczeniem aktywnej gospodarki leśnej na 20 proc. powierzchni lasów. Kumulacja problemów może zagrozić choćby 70 tys. miejsc pracy w Polsce.

Polska branża drzewno-meblarska znalazła się pod presją z kilku stron naraz. Firmy mierzą się z rosnącymi zaległościami, drogim surowcem, słabszym eksportem i niepewnością dotyczącą dostępu do drewna. To szczególnie groźne dla sektora, który opiera się na długich łańcuchach dostaw: od tartaków, przez stolarnię, po producentów gotowych mebli.

Zaległe zobowiązania to faktury, raty lub inne płatności, których firma nie uregulowała w terminie. Gdy ich przybywa, rośnie ryzyko zatorów płatniczych. W praktyce jedna nieopłacona faktura może uderzyć w kolejne podmioty: dostawcę drewna, firmę transportową, podwykonawcę albo producenta komponentów.

Długi producentów mebli rosną

Największy ciężar widać u samych producentów mebli, czyli firm sklasyfikowanych w PKD 310. Ich zaległe zobowiązania przekraczają już 386 mln zł – to rekordowy poziom.

Problem nie kończy się jednak na gotowych meblach. Firmy z obszaru stolarki, sklasyfikowane w PKD 1623Z, mają 159 mln zł zaległości. Tartaki, czyli przedsiębiorstwa z PKD 1610Z, odpowiadają za ponad 249,7 mln zł przeterminowanych zobowiązań.

Takie dane pokazują, iż presja finansowa rozlewa się po całym zapleczu branży drzewnej. jeżeli producent mebli ma problem z płynnością, opóźnienia mogą gwałtownie przesunąć się na dostawców półproduktów i surowca.

– Polska branża drzewno-meblarska znalazła się w tej chwili w wyjątkowo niebezpiecznym momencie. Z jednej strony widzimy w naszych danych skokowo rosnące zaległości finansowe producentów mebli, a z drugiej – na horyzoncie pojawia się potężne ryzyko związane z ograniczeniem dostępności kluczowego surowca. Lawinowo rosnąca kwota przeterminowanych zobowiązań wyraźnie pokazuje, iż przedsiębiorstwa z trudem walczą o utrzymanie zyskowności i rentowności, często kosztem swoich dostawców. jeżeli do obecnych obciążeń finansowych dodamy teraz wstrząs surowcowy, o którym głośno alarmują organizacje branżowe, procesy upadłościowe mogą drastycznie przyspieszyć – mówi dr hab. Waldemar Rogowski, główny analityk BIG InfoMonitor.

Z czego wynikają problemy w branży drzewno-meblarskiej?

Jednym z największych ryzyk dla sektora jest dostęp do surowca. Państwo planuje ograniczenie aktywnej gospodarki leśnej, czyli prowadzenie prac związanych m.in. z pozyskiwaniem drewna, pielęgnacją lasów i ich odnawianiem, na 20 proc. powierzchni lasów. Choć organizacje klimatyczne zwracają uwagę, iż to krok w dobrą stronę, to producenci mebli obawiają się zmniejszenia podaży drewna. A jeżeli surowca będzie mniej, to i jego cena wzrośnie.

Dla producentów mebli drewno nie jest jednym z wielu kosztów. To podstawa działalności. Gdy surowiec drożeje, firmy muszą zdecydować, czy przerzucić wyższe koszty na odbiorców, ograniczyć marże, czy szukać oszczędności gdzie indziej. Każda z tych dróg ma swoje konsekwencje.

Drugim elementem, który przyczynia się do trudnej sytuacji, są problemy z eksportem. Polski sektor meblarski przez lata był mocno powiązany z rynkami zagranicznymi. Kiedy popyt za granicą słabnie albo eksport staje się trudniejszy, część firm traci przestrzeń do nadrabiania kosztów większą sprzedażą. W połączeniu z drogim surowcem i narastającymi zaległościami tworzy to niebezpieczną mieszankę.

Taki układ szczególnie mocno uderza w firmy, które działają na niskich marżach. choćby niewielkie przesunięcie kosztów, opóźnienie płatności lub spadek zamówień może wtedy zachwiać płynnością.

Polecamy również: Od 12 sierpnia 2026 choćby folia bąbelkowa podlega nowemu unijnemu prawu. Co muszą wiedzieć firmy

Najmocniejszym ostrzeżeniem jest szacunek dotyczący zatrudnienia. Według ekspertów izb branżowych nawarstwiające się problemy makroekonomiczne i surowcowe mogą w krótkim czasie doprowadzić do redukcji choćby 70 tys. stanowisk pracy.

To nie byłoby uderzenie wyłącznie w największych producentów. Branża meblarska i stolarska obejmuje wiele mniejszych firm, podwykonawców i lokalnych zakładów. W takich przedsiębiorstwach utrata kilku zamówień albo wzrost kosztu surowca może gwałtownie przełożyć się na ograniczanie zatrudnienia.

Ryzyko dotyczy też regionów, w których produkcja mebli i przetwórstwo drewna są istotną częścią lokalnej gospodarki. jeżeli zakłady ograniczają działalność, skutki odczuwają pracownicy, dostawcy, transport i usługi działające wokół przemysłu.

Zatory płatnicze mogą przyspieszyć problemy

Dane o przeterminowanych zobowiązaniach są ważne, bo pokazują kondycję firm od strony płynności. Rentowność mówi o tym, czy biznes zarabia. Płynność pokazuje, czy firma ma pieniądze, by regulować bieżące zobowiązania.

Gdy płynność się pogarsza, przedsiębiorstwo może opóźniać płatności wobec dostawców. Dostawca z kolei może mieć problem z opłaceniem własnych faktur. Tak powstaje zator płatniczy, który rozchodzi się po rynku jak efekt domina.

W branży zależnej od surowca, transportu, energii i eksportu takie opóźnienia mogą stać się dodatkowym obciążeniem. Firmy nie muszą jeszcze formalnie upadać, żeby ograniczać zamówienia, inwestycje albo zatrudnienie.

Branża czeka na decyzje o lasach

Najbliższe miesiące mogą być dla sektora szczególnie trudne. Producenci mebli już teraz mierzą się z rekordowymi zaległościami, a tartaki i stolarka również mają wysokie przeterminowane zobowiązania. Do tego dochodzi ryzyko mniejszej dostępności drewna.

Jeśli ograniczenie aktywnej gospodarki leśnej zmniejszy podaż surowca i podbije ceny, presja na firmy może wzrosnąć jeszcze bardziej. Wtedy część przedsiębiorstw będzie musiała ciąć koszty, renegocjować kontrakty albo ograniczać skalę działalności.

Dla gospodarki stawka jest większa niż kondycja jednej branży. Branża drzewno-meblarska łączy przemysł, handel, eksport, logistykę i lokalne miejsca pracy. Gdy problemy finansowe narastają jednocześnie na kilku poziomach łańcucha dostaw, kryzys może gwałtownie wyjść poza same fabryki mebli.