5 godzin temu
Według prognoz Komisji Europejskiej w 2026 r., Polska pozostanie w grupie najszybciej rozwijających się gospodarek Unii Europejskiej.
Jak napisał portal wynagrodzenia.pl wzrost gospodarczy ma utrzymać się na relatywnie wysokim poziomie, podczas gdy inflacja powinna stopniowo się obniżać. W skali całej Unii Europejskiej prognozowany jest umiarkowany wzrost PKB, dalsze ograniczanie presji inflacyjnej oraz stabilizacja sytuacji na rynku pracy, z bezrobociem utrzymującym się na niskim poziomie.
Rynek pracy
W przypadku Polski Komisja Europejska prognozuje, iż stopa bezrobocia BAEL w 2026 r. obniży się do około 2,7% wobec 2,8% w 2025 r. Podobny scenariusz przedstawiono w listopadowym Raporcie o inflacji NBP, zgodnie z którym bezrobocie w 2026 r. pozostanie poniżej 3%. Jednocześnie prognozy wskazują na ograniczony wzrost zatrudnienia, co oznacza stopniowe wygaszanie napięć na rynku pracy.
PKB i wydajność pracy
Po wyraźnym spowolnieniu wzrostu gospodarczego w Unii Europejskiej w latach 2022–2024, w 2025 r. nastąpiło stopniowe ożywienie. Zgodnie z jesienną prognozą Komisji Europejskiej, w 2026 r. średnioroczna dynamika PKB w UE wyniesie 1,4%. Jednocześnie prognozy wskazują na wyraźne zróżnicowanie tempa wzrostu pomiędzy państwami członkowskimi. W 2026 r. najwyższą dynamikę PKB odnotuje Malta (3,8%), a w grupie najszybciej rosnących gospodarek znajdą się również Polska (3,5%) oraz Litwa (3,0%), których tempo wzrostu wyraźnie przewyższa średnią unijną.
Wynagrodzenia
Po bardzo wysokiej dynamice wynagrodzeń obserwowanej w latach 2023–2024, w 2025 r. w większości państw UE nastąpiło wyraźne spowolnienie tempa wzrostu płac. Zgodnie z jesienną prognozą Komisji Europejskiej trend ten będzie kontynuowany w 2026 r., choć dynamika wynagrodzeń pozostanie dodatnia we wszystkich państwach członkowskich.
Według prognoz KE średni wzrost wynagrodzeń nominalnych w UE w 2026 r. wyniesie 3,3%, a w strefie euro – 2,9%. Na tym tle wyróżniają się kraje Europy Środkowo-Wschodniej, w których dynamika płac pozostaje wyraźnie wyższa od średniej unijnej. Polska, obok Rumunii, odnotuje jeden z najwyższych prognozowanych wzrostów wynagrodzeń w UE – 5,9% r/r, podczas gdy w większości państw Europy Zachodniej tempo wzrostu płac będzie wyraźnie niższe i oscylować będzie wokół 2%.
Prognozy dla Polski
Zgodnie z jesienną prognozą KE, w 2026 r. polska gospodarka pozostanie jedną z najszybciej rosnących w UE. Wzrost gospodarczy będzie wspierany przede wszystkim przez popyt krajowy, w tym konsumpcję prywatną oraz aktywność inwestycyjną. Jednocześnie presja inflacyjna, nasilona w poprzednich latach, będzie stopniowo wygasać, choć dynamika cen pozostanie wyższa niż średnia unijna. W tym otoczeniu nominalny wzrost wynagrodzeń ulegnie dalszemu spowolnieniu, przy jednoczesnym utrzymaniu bardzo niskiego poziomu bezrobocia. Istotnym czynnikiem niepewności dla ścieżki inflacji i dynamiki wynagrodzeń pozostają ceny energii. W listopadowym Raporcie o inflacji NBP wskazuje, iż przebieg projekcji w dużej mierze zależy od decyzji dotyczących dalszego kształtowania cen nośników energii dla gospodarstw domowych. Utrzymanie mechanizmów osłonowych sprzyjałoby szybszemu obniżaniu inflacji i wolniejszemu wzrostowi kosztów pracy, natomiast ich zniesienie oznaczałoby wyższą inflację w krótkim okresie oraz wolniejsze hamowanie dynamiki cen i wynagrodzeń.
Prognozowane spowolnienie dynamiki wynagrodzeń znajduje potwierdzenie zarówno w projekcjach instytucji publicznych, jak i w danych rynkowych. Po bardzo wysokich wzrostach płac obserwowanych w latach 2023–2024 tempo wzrostu wynagrodzeń w Polsce stopniowo się obniża, zbliżając się do poziomów bardziej spójnych z fundamentami makroekonomicznymi. Jednocześnie, dzięki wygasaniu presji inflacyjnej, dynamika wynagrodzeń realnych pozostaje dodatnia, co sprzyja wzrostowi siły nabywczej gospodarstw domowych.
Zgodnie z projekcjami NBP, w kolejnych kwartałach dynamika wydajności pracy będzie stopniowo wzrastać
W kontekście rynku pracy najważniejsze znaczenie ma relacja pomiędzy tempem wzrostu wynagrodzeń a dynamiką wydajności pracy. Dla stabilności gospodarki korzystna jest sytuacja, w której oba wskaźniki rosną w zbliżonym tempie. Zgodnie z projekcjami NBP, w kolejnych kwartałach dynamika wydajności pracy będzie stopniowo wzrastać, podczas gdy tempo wzrostu wynagrodzeń będzie się obniżać. W efekcie relacja ta ulegnie poprawie, co ogranicza ryzyko narastania presji kosztowej po stronie przedsiębiorstw.
Dane z Kompleksowego Raportu Płacowego Sedlak & Sedlak 2025 – jesień/zima potwierdzają prognozowane spowolnienie dynamiki wynagrodzeń. Planowane na 2026 r. podwyżki systemowe, czyli niezwiązane z awansem ani indywidualnym wzrostem efektywności pracowników, są niższe niż podwyżki zrealizowane w 2025 r. i różnią się w zależności od szczebla zatrudnienia. Najwyższe wzrosty wynagrodzeń planowane są w grupie pracowników fizycznych, natomiast relatywnie niższe wśród kadry zarządzającej.
Płaca minimalna
Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów, od 1 stycznia 2026 r. minimalne wynagrodzenie za pracę wyniesie 4 806 zł brutto, co oznacza wzrost o 140 zł w porównaniu z 2025 r. Jednocześnie minimalna stawka godzinowa została ustalona na poziomie 31,40 zł brutto. W warunkach prognozowanego spowolnienia dynamiki przeciętnych wynagrodzeń w gospodarce narodowej oznacza to dalsze utrzymywanie się relatywnie wysokiej relacji płacy minimalnej do średniego wynagrodzenia. Skala oddziaływania tej podwyżki na koszty pracy oraz polityki płacowe przedsiębiorstw będzie zróżnicowana sektorowo, przy czym największe znaczenie będzie miała dla branż o wysokim udziale pracowników wynagradzanych na poziomie minimalnym.
