W bydgoskim Ogrodzie Zoologicznym mają miejsca wydarzenia wręcz nieprawdopodobne. Z winy pracodawcy z pracy odeszły właśnie cztery osoby ze ścisłego nadzoru – w tym dyrektorka z 40-letnim stażem. Ze starej kadry kierowniczej została jedna osoba. Zarząd miejskiej spółki LPKiW „Myślęcinek” zlikwidował stanowisko dyrektora ZOO, a umowę wypowiedziała obsługująca ogród lecznica weterynaryjna.
Związkowa Alternatywa zaczęła działać z bydgoskim ZOO kilka miesięcy temu. Mamy tam do czynienia z wielomiesięcznym ignorowaniem zagrożeń dla ludzkiego życia i brutalnym odwetem na ludziach, którzy odważyli się głośno o tym powiedzieć. To wielka odwaga. Stoimy za nimi murem.
Półtorej tony na rękach, puszka „Krakus” i ukrywany blaszak
Żeby zrozumieć, dlaczego załoga powiedziała „dość” i założyła w ZOO nasz związek, wystarczy spojrzeć na codzienność tej pracy. Ponad 80 proc. pracowników ogrodu to kobiety, często zarabiające w okolicach płacy minimalnej. Według wewnętrznych wyliczeń z marca tego roku jedna osoba przerzuca tam manualnie od 760 kilogramów do ponad półtorej tony ładunków dziennie. Kobiety noszą worki ze zbożem i paszą po 25–40 kg oraz kanistry z wodą po 30–50 litrów, choć ustawowa norma dla kobiet przy pracy stałej to 12 kilogramów. Przy takim obciążeniu pracownica może dostać ruptury albo innych poważnych urazów.
Po takiej zmianie pracownice wracają do szatni i jadalni w przeciekającym, nieogrzewanym kontenerze z blachy falistej. Podczas kontroli PIP i Sanepidu pracodawca pomija ten obiekt i pokazuje kontrolerom inny budynek. Zimą zamiast ciepłego posiłku profilaktycznego załoga dostaje puszkę konserwy „Krakus”.
Do tego dochodzi igranie z życiem. W weekendy i święta ponad czterysta zwierząt na wybiegach zewnętrznych – w tym tygrysa, niedźwiedzia, wilki i orły – obsługują fizycznie trzy osoby. Dwie kobiety pracują pojedynczo w swoich strefach, bez wymaganej prawem asekuracji. Na stanowiska przy zwierzętach niebezpiecznych zaczęto też kierować nieprzeszkolone osoby z agencji pracy.
3 listopada o włos uniknięto tragedii. Mimo ostrzeżeń nadzoru ZOO na wybieg łosi w okresie godowym wpuszczono robotników z koparką. Samiec wyrwał skobel, łańcuch i śruby, po czym zaszarżował na pracowników. Wybuchł alarm, a zwiedzających zamknięto w budynku Akwarium-Terrarium. Zaledwie kilka tygodni wcześniej zarząd wydał zgodę na nocne koncerty w sąsiednim Wakeparku – 20 metrów od wybiegów pomiary pokazały 111 decybeli, a uczestnicy świecili w zwierzęta laserami. Spłoszona próbą koncertową 600-kilogramowa samica łosia zawiesiła się na ogrodzeniu i rozerwała nogę.
Godzina po wyjściu inspektora PIP
Gdy pracownice przestały milczeć, w ZOO pojawiła się Państwowa Inspekcja Pracy. Kontrola przez cały czas trwa. Ale reakcja zarządu spółki pod wodzą prezesa Marcina Heymanna była natychmiastowa.
6 listopada, zaledwie godzinę po wyjściu inspektora PIP, w strefie biurowej ZOO zaczęto montować kamery – bez wymaganego prawem 14-dniowego uprzedzenia. Ściągnięto dodatkową ochronę, a o godz. 15:00 zaczęto zamykać wyjścia ewakuacyjne. Ochroniarze dostali polecenie rewidowania wychodzących z pracy kobiet i sprawdzania ich dokumentów – jeden z nich próbował skontrolować poufne papiery związkowe naszej przewodniczącej.
Jednocześnie zarząd wyciągnął najcięższe działo: próby zwolnień dyscyplinarnych dla trzech kluczowych pracownic pod pretekstem rozliczenia delegacji służbowych. Sęk w tym, iż treść kwestionowanych oświadczeń wcześniej podyktowała im pracownica działu finansowego, a same pracownice – jeszcze przed wypłatą jakichkolwiek pieniędzy – pisemnie zażądały korekt i zabezpieczenia nagrań z monitoringu.
9 i 10 listopada trzy pracownice nadzoru złożyły w Prokuraturze Okręgowej w Bydgoszczy zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstw z art. 220, 160 i 231 Kodeksu karnego. Następnego dnia zablokowano im służbowe skrzynki mailowe. Informatyk napisał w SMS-ie wprost: „Zablokowałem na polecenie p. Idczak”. To pracownica kadr, która w spółce pełni jednocześnie funkcję Inspektora Ochrony Danych Osobowych. Trzy dni później, pod nieobecność pracownic, komisyjnie otwarto ich pokoje, w których znajdowały się również ich rzeczy osobiste – w przypadku pokoju asystentek i ambulatorium na ustne polecenie przez telefon. Związkowi do dziś nie wydano wypełnionych protokołów z tych czynności.
Panie Prezydencie, czas na odpowiedzi
Właścicielem 100 proc. udziałów w LPKiW „Myślęcinek” jest Miasto Bydgoszcz. Pracownice relacjonują, iż podczas sporów prezes Heymann wielokrotnie powoływał się na prezydenta miasta, rzucając pod ich adresem: „ja to pani załatwię”. 20 października dyrektorka ZOO wysłała do prezydenta Rafała Bruskiego pismo o wyłączenie ogrodu ze struktur spółki. Przez miesiąc nie dostała żadnej odpowiedzi.
Nie zostawimy pracownic bydgoskiego ZOO samych. Jako Związkowa Alternatywa żądamy od Prezydenta Bydgoszczy Rafała Bruskiego pilnych odpowiedzi na proste pytania:
– czy działania zarządu „Myślęcinka” to odwet za pytania dyrektorki ZOO i powstanie naszego związku;
– czy od 1 listopada pracownicy dostają ustawowe posiłki profilaktyczne, jaka była stawka na te posiłki i ich kaloryczność przez ostatnie trzy lata;
– jakie są rzeczywiste obciążenia fizyczne kobiet w ZOO, zwłaszcza zimą oraz w weekendy i święta;
– dlaczego od miesiąca ignoruje pismo dyrektorki ZOO z 20 października.
Source

4 godzin temu







