8 godzin temu
Związkowa Alternatywa domaga się radykalnej poprawy warunków pracy i wynagrodzeń pracowników pomocy społecznej. Oczekujemy skokowego wzrostu płac, wcześniejszych emerytur, państwowej superwizji, dotrzymania przez rząd złożonych wcześniej obietnic, a także zapewnienia urlopu regeneracyjnego i warunków do rozwoju zawodowego dla wszystkich zatrudnionych w sektorze pomocy społecznej.
Starzejące się społeczeństwo
Rola pracownic (90 proc. to kobiety) pomocy społecznej jest coraz ważniejsza. Już teraz seniorzy (60 lat i więcej) stanowią 28 proc. społeczeństwa. Według GUS w 2050 roku będzie to już 40 proc. Osób starszych będzie wtedy ok 14 milionów. o ile teraz nie zapewnimy znacznego wzrostu zainteresowania pracą w tym zawodzie, czeka nas paraliż istotnego fundamentów dobrze funkcjonującego państwa, bo takim jest pomoc społeczna.
Ile zarabia pracownica pomocy społecznej?
Obecnie pracownice pomocy społecznej zarabiają średnio ok 5700 zł brutto. Na rękę wychodzi ok 4200 zł. To bardzo niskie stawki i trudno się dziwić, iż coraz mniej osób decyduje się na kształcenie i pracę w tym zawodzie. Wakaty przyczyniają się do nadmiernego obciążenia pracą załóg placówek. Narasta niezadowolenie i frustracja.
– Pracownice pomocy społecznej pracują ciężko. Niestety, ich wysiłek nie jest doceniany. Władza centralna od lat lekceważy tę grupę – mówi Ewa Kłaniecka ze Związkowej Alternatywy.
Pakiet Ratunkowy dla Pomocy Społecznej
Związkowa Alternatywa proponuję dziesięciopunktowy Pakiet Ratunkowy dla Pomocy Społecznej, który pozwoli zachować sprawność tej kluczowej funkcji państwa.
1. Uznania zawodów: pracownika socjalnego, asystenta rodziny oraz koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej za pracę w szczególnych warunkach wraz z prawem do wcześniejszej emerytury
2. Obowiązkowej superwizji dla wszystkich pracowników systemu pomocy społecznej finansowana przez państwo a nie samorządy,
3. Podwyższenia dodatku za pracę w terenie dla pracowników socjalnych z 400 zł brutto na 1000 zł brutto miesięcznie i objęcie tym dodatkiem asystentów rodziny, koordynatorów rodzinnej pieczy zastępczej
4. Wprowadzenia stałego mechanizmu wzrostu wynagrodzeń pracowników systemu pomocy społecznej, powiązanego ze średnim wynagrodzeniem w gospodarce, tak aby płace nie zależały od uznaniowych decyzji samorządów.
5. Zwiększenie finansowania systemu pomocy społecznej z budżetu centralnego
6. Regulacji zapewniających zachowanie awansu zawodowego dla pracownika socjalnego przy zmianie miejsca pracy.
7. Określenie minimalnych standardów podwyżek wynagrodzeń przy awansie zawodowym pracowników socjalnych
8. Realizacja obietnicy 1000 zł dodatku dla wszystkich zatrudnionych w pomocy społecznej
9. Prawo do 3-miesięcznego urlopu regeneracyjnego po 7 latach pracy w zawodzie
10. 2,5 razy wyższe stawki za pracę w weekendy.
– Praca w pomocy społecznej to nie tylko zawód, to powołanie. Jednak nasza determinacja nie powinna być wykorzystywana przez pracodawcę do bagatelizowania naszych potrzeb finansowych. My, ludzie, którzy są na pierwszej linii walki z ubóstwem, sami o ubóstwo się ocieramy. Chcemy być godnie wynagradzani za trudną pracę, którą wykonujemy dla dobra społeczeństwa – mówi Monika Jezierska ze Związkowej Alternatywy.
Source
