Zakończyła się 89. Ogólnopolska Pielgrzymka Nauczycieli i Wychowawców pod hasłem „Uczniowie – Nauczyciele – Misjonarze”. Wśród tysięcy pielgrzymów byli pedagodzy zrzeszeni w NSZZ „Solidarność” Oświaty i Wychowania z Regionu Rzeszowskiego.
Centralnym punktem pielgrzymki była msza św. odprawiona 2 lipca na jasnogórskim Szczycie. Przewodniczył jej i homilię wygłosił abp. Andrzej Przybylski, delegat KEP ds. Duszpasterstwa Nauczycieli i Wychowawców. Apelował, aby nauczyciele nie pozwolili się podzielić i zachęcał ich do wierności Chrystusowi, w sytuacji gdy próbuje się Go formalnie wyrzucić i wmawiać, iż Jezus zagraża polskiej szkole. Podkreślił, iż Jezus się ze szkoły nie wyprowadzi, bo On kocha każdego nauczyciela i każdego ucznia.
Po południu na Wałach jasnogórskich odprawiona została droga krzyżowa z rozważaniami prowadzonymi przez nauczycieli diecezji sosnowieckiej. Pielgrzymkę zakończyło nabożeństwo rozesłania w Kaplicy Matki Bożej.
Podczas pielgrzymki zainicjowana została 9-tygodniowa nowenna za wstawiennictwem bł. Natalii Tułasiewicz, patronki nauczycieli polskich. Podczas niej zanoszone będą intencje polskiej szkoły: uczniów, nauczycieli i rodziców.
W ramach pielgrzymki 1 lipca odbyło się sympozjum poświęcone podmiotowości uczniów. Ks. prof. dr hab. Jacek Siewiora z Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie w swoim wystąpieniu pt:„Życie w sposób wartościowy dążeniem do pełni istnienia” przypominał co znaczy ta pełnia istnienia w przypadku uczniów i nauczycieli, jak ważna jest troska o piękno, o kształt człowieczeństwa swoich uczniów, studentów. Drugi prelegent ks. Tomasz Trzaska, ekspert Biura ds. Zapobiegania Zrachowaniom Samobójczym Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie podczas wykładu: O „Wzroście zachowań samobójczych wśród młodzieży jako wyzwaniu pedagogicznym” skupiał się na tych sytuacjach trudnych w życiu uczniów, które nieraz choćby kończą się myślami samobójczymi. Wskazywał na to jak można w tak trudnych sytuacjach uczniom pomóc.
Po części konferencyjnej nauczyciele spotkali się na Apelu Jasnogórskim, po którym miała miejsce adoracja Najświętszego Sakramentu, zakończona mszą św. pod przewodnictwem i z homilią ks. dr. Roberta Kaczmarka, sekretarza Krajowego Duszpasterstwa Nauczycieli i Wychowawców.
Pielgrzymki Nauczycieli i Wychowawców realizowane są na Jasnej Górze od 1937 r. Od 1971 r. pedagogom towarzyszył kard. Karol Wojtyła, po raz ostatni – 2 VII 1978 r. Idea pielgrzymek przed II wojną światową rodziła się zarówno w grupach sodalicyjnych, jak i w Stowarzyszeniu Chrześcijańsko-Narodowym Nauczycieli i była wynikiem troski z powodu małego zaangażowania religijnego polskiej inteligencji nastawionej antyklerykalnie i ulegającej prądom laicyzacji. W szkolnictwie prowadziło to również do antagonizmów, a choćby szykanowania nauczycieli bardziej aktywnych na polu religijnym. Wobec różnych trudności rozstrzygającą rolę odegrała Akcja Katolicka, która jako temat główny swojej pracy w 1937 r. podjęła sprawę wychowania katolickiego i szkoły. W ten sposób społeczeństwo polskie zostało zainteresowane tą problematyką, co uznano za sprzyjającą okoliczność dla zorganizowania Ogólnopolskiej Pielgrzymki Nauczycieli. Ta oddolna inicjatywa musiała zyskać aprobatę Episkopatu Polski i ostatecznie 23-24 czerwca 1937 r. odbyła się I Ogólnopolska Pielgrzymka Nauczycieli na Jasną Górę. Podkreślone zostały takie zadania jak obowiązek obrony religii katolickiej i Kościoła, obowiązek podniesienia etyki zawodowej do poziomu ewangelicznego oraz wychowania i nauczania w duchu zasad katolickich. Te tradycje nauczyciele starali się kontynuować po II wojnie światowej. Z czasem utworzyła się przy Instytucie Prymasowskim na Jasnej Górze zwarta grupa nauczycieli, która służyła pomocą w organizowaniu pielgrzymek pedagogów i nauczycieli w małych grupach, m.in. na całonocne czuwania w Kaplicy Matki Bożej. W 300 – rocznicę ślubów króla Jana Kazimierza, 26 VIII 1956 r., katoliccy nauczyciele czynnie włączyli się w Jasnogórskie Śluby Narodu, złożone pod nieobecność uwięzionego w Komańczy Prymasa Polski. Po powrocie z uwięzienia kard. Wyszyński stanął na czele pielgrzymek pedagogów. Szczególnie ważnym owocem Ogólnopolskiej Pielgrzymki w 1956 r. było powołanie Krajowego Duszpasterstwa Nauczycieli i Wychowawców. Zadaniem tego dzieła było, oprócz corocznych ogólnopolskich pielgrzymek na Jasną Górę, inspirowanie i prowadzenie pracy duszpasterskiej w tej grupie stanowo – zawodowej. We wszystkich diecezjach powołano referentów ds. duszpasterstwa nauczycieli i pedagogów. W czasie Soboru Watykańskiego II formacja nauczycieli została ukierunkowana na pogłębienie świadomej odpowiedzialności za Kościół.
Mniej typową formą duchowego i zawodowego doskonalenia pedagogów są organizowane od 34 lat „Warsztaty w Drodze” w formie pieszej pielgrzymki na Jasną Górę. Ich inicjatorem było Duszpasterstwo Nauczycieli Ziemi Lubuskiej. Pielgrzymka wyrusza z diecezji zielonogórsko-gorzowskiej do Częstochowy w sierpniu i dołączają do niej nauczyciele skupieni w duszpasterstwach z innych diecezji.
