Z wielkim żalem i smutkiem zawiadamiamy, iż 17 marca 2026 r. odszedł nasz Kolega
ŚP. Eugeniusz BARAN
współzałożyciel „Solidarności” w 1980 r. i przewodniczący Komisji Zakładowej w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego w Nowym Sączu (180-1981), delegat na I KZD NSZZ “Solidarność”, internowany 13 grudnia 1981 r. do 11 lutego 1982 roku w Załężu, wiceprzewodniczący Komitetu Obywatelskiego Solidarność w Nawojowej (1989-1991), ławnik Sądu Rejonowego (1991-1998).
Odszedł od nas serdeczny przyjaciel, niezwykle życzliwy i prawy Człowiek.
Pozostanie na zawsze w naszej pamięci.
Rodzinie składamy wyrazy głębokiego współczucia.
Małopolska „Solidarność”
Uroczystości pogrzebowe odbędą się 20 marca 2026 r. (piątek): o godz. 14:00 Msza św. żałobna odprawiona zostanie w Kościele Parafialnym w Nawojowej. Przed Mszą Św. o godz. 13:30 różaniec. Po Mszy św. nastąpi odprowadzenie Zmarłego na miejsce wiecznego spoczynku na cmentarzu w Nawojowej.
Baran Eugeniusz
Eugeniusz Baran, ur. 28 XI 1938 w Nowym Sączu. Ukończył ZSZ w Nawojowej (1954). 1954-1991 ślusarz maszynowy, następnie mistrz w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego w Nowym Sączu. 1976-1980 zbierał i przekazywał pieniądze na działalność KOR, następnie KSS KOR. 1977-1980 przewodniczący Rady Robotniczej na Wydz. Wagonowym ZNTK.
Od IX 1980 w „S”, z-ca przewodniczącego Komitetu Założycielskiego, 18 IX 1980 z-ca przewodniczącego KS podczas strajku w ZNTK, 17 X 1980 – III 1981 przewodniczący KZ; 22-27 X 1980 uczestnik głodówki kolejarzy we Wrocławiu, 27 X – 5 XI 1980 członek Komisji ds. Pragmatyki Kolejowej podczas rozmów resortowych ze stroną rządową tamże. XI 1980 – 13 XII 1981 członek Prezydium KKP ZNTK i PKP; sygnatariusz porozumień i uzgodnień ze stroną rządową. 1980-1989 prowadził bibliotekę wydawnictw niezależnych w domu w Nawojowej. 1980-1981 kolporter wydawnictw niezależnych, m.in. „Robotnika”, „Gońca Małopolskiego”, tzw. cegiełek. 9-11 I 1981 współorganizator strajku w nowosądeckim Ratuszu (11-19 I 1981 kontynuacja strajku w Domu Robotniczym ZNTK), I-VI 1981 uczestnik rozmów MKZ Małopolska – Komisja w Nowym Sączu z komisją rządową ws. niezrealizowanych postulatów. W VII 1981 delegat na I WZD Regionu Małopolska w Tarnowie, członek Regionalnej Komisji Rewizyjnej; IX/X 1981 delegat na I KZD.
13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Załężu k. Rzeszowa (tamże autor i współautor utworów satyrycznych i patriotycznych), zwolniony 11 II 1982. Do 1989 w podziemnych strukturach „S”, ich współorganizator w ZNTK, w bliskiej współpracy z Konstantym Konarem, Zbigniewem Bocheńskim, Stefanem Łukasikiem, Tadeuszem Nitką; kolporter m.in. na terenie ZNTK wydawnictw podziemnych, m.in. „Wiadomości Nowosądeckich”, „Kolejarza Małopolskiego”, ulotek, znaczków poczt podziemnych, kalendarzy, kart okolicznościowych – odbiór głównie u Henryka Ferenca, S. Łukasika, Józefa Biela; zbierał składki na działalność związkową i pomoc represjonowanym, członek grupy organizującej pomoc aresztowanym i ich rodzinom, zbierał informacje nt. represji; współorganizator Duszpasterstwa Ludzi Pracy, Mszy za Ojczyznę przy kościele oo. jezuitów w Nowym Sączu. 1982-1987 wielokrotnie przesłuchiwany i poddawany rewizjom. W V 1988 uczestnik kilkugodzinnych przestojów w pracy w ZNTK na znak solidarności ze strajkującymi w kraju.
1989-1991 członek Komisji Oddziałowej „S” w ZNTK. 1989-1991 wiceprzewodniczący KO „S” w Nawojowej, w 1989 uczestnik kampanii wyborczej KO „S”: organizator spotkań i wieców z kandydatami do Parlamentu. 1990-2003 ławnik Sądu Rejonowego w Nowym Sączu. 1991-1998 na rencie, od 1998 na emeryturze. 1996-2005 sądowy kurator społeczny Sądu Rejonowego w Nowym Sączu.
Autor 2 patentów dot. zamków wagonowych (l. 60. i 70.).
Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności (2012), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2016).