Z głębokim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci
Śp. Jacka Kukurby
wieloletniego działacza NSZZ „Solidarność”, oddanego sprawom pracowników ochrony zdrowia, człowieka dialogu i służby publicznej.
Rodzinie, Bliskim oraz wszystkim, których z nim współpracowali składamy wyrazy szczerego współczucia i słowa wsparcia.
Niech pozostanie w naszej pamięci jako człowiek „Solidarności”, oddany sprawom drugiego człowieka
Zarząd Regionu Małopolskiego
NSZZ „Solidarność”
Uroczystości pogrzebowe odbędą się 13 lipca 2026 r. o godz. 10:20 w Kaplicy na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, po czym nastąpi odprowadzenie Zmarłego na miejsce wiecznego spoczynku.
Jacek Kukurba (ur. 24 lipca 1947 r. w Krakowie) – działacz NSZZ „Solidarność”, ekspert w dziedzinie organizacji i zarządzania ochroną zdrowia, wieloletni menedżer służby zdrowia.
Absolwent Medycznego Studium Zawodowego w Krakowie (1983) oraz licznych krajowych i zagranicznych kursów i szkoleń z zakresu zarządzania systemem ochrony zdrowia.
Karierę zawodową rozpoczął w Pracowni Konserwacji Malarstwa i Rzeźby Muzeum Narodowego w Krakowie (1964–1971). W latach 1967–1971 pracował jako laborant w Krakowskim Zakładzie Weterynarii, a następnie jako starszy referent ekonomiczny w Budopolu Kraków (1972–1980). Po ukończeniu studiów medycznych został technikiem elektroradiologii w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. Józefa Dietla w Krakowie (1984–2002). W latach 1999–2002 pełnił funkcję dyrektora Małopolskiej Regionalnej Kasy Chorych, następnie zastępcy dyrektora Krakowskiego Centrum Rehabilitacji (2003–2008), a w latach 2008–2010 był prezesem zarządu i dyrektorem „Kliniki Krakowskiej” Sp. z o.o. Od 2010 r. przebywa na emeryturze.
W latach dziewięćdziesiątych i dwutysięcznych aktywnie uczestniczył w przygotowywaniu reform systemu ochrony zdrowia. W 1998 r. pełnił funkcję Pełnomocnika Rządu ds. wdrożenia Powszechnego Ubezpieczenia Zdrowotnego. W 2006 r. przewodniczył wojewódzkiemu zespołowi ds. dialogu społecznego w ochronie zdrowia w województwie małopolskim oraz został powołany przez Ministra Zdrowia na eksperta ds. metodologii tworzenia Centralnej Bazy Świadczeń Opieki Zdrowotnej. W 2007 r. współpracował z Biurem Rzecznika Praw Obywatelskich jako ekspert w Zespole Społeczeństwa Obywatelskiego i Komunikacji Społecznej.
Do NSZZ „Solidarność” wstąpił w sierpniu 1980 r. jako członek komitetu założycielskiego związku w Budopolu Kraków. Po wprowadzeniu stanu wojennego przez około trzy miesiące, od stycznia 1982 r., ukrywał się w sanatorium „Nowy Dom Zdrojowy” w Krynicy. Organizował pomoc dla osób internowanych, chorych oraz ich rodzin, współpracując z Instytutem Francuskim w Krakowie i organizacjami pomocowymi we Francji.
Od początku lat dziewięćdziesiątych pełnił liczne funkcje związkowe. Był przewodniczącym Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” przy Szpitalu im. dr. Józefa Dietla w Krakowie (1990–1997), przewodniczącym Regionalnej Sekcji Służby Zdrowia NSZZ „Solidarność” (1991–1998) oraz Regionalnego Sekretariatu Ochrony Zdrowia (1995–1998). W latach 1990–1997 był również wiceprzewodniczącym Krajowej Sekcji Służby Zdrowia oraz Krajowego Sekretariatu Ochrony Zdrowia NSZZ „Solidarność”. Pełnił funkcję delegata na Walne Zebranie Delegatów Regionu Małopolskiego oraz członka Zarządu Regionu.
W latach 1993–1997 reprezentował NSZZ „Solidarność” w Komisji Trójstronnej do Spraw Społeczno-Gospodarczych, zajmując się zagadnieniami finansowania ochrony zdrowia, kształcenia kadr medycznych, warunków zatrudnienia oraz bezpieczeństwa i higieny pracy. W 1994 r. uczestniczył w strajku głodowym pracowników służby zdrowia w Warszawie, którego celem było przyspieszenie reform systemowych oraz wprowadzenie powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego. W latach 1996–1997 prowadził z ramienia NSZZ „Solidarność” negocjacje dotyczące branżowego układu zbiorowego pracy dla pracowników ochrony zdrowia.
W 1997 r. reprezentował Światową Konfederację Niezależnych Związków Zawodowych oraz Światowy Związek Pracowników Służb Publicznych podczas rozmów z Bankiem Światowym prowadzonych przy Okrągłym Stole w Bułgarii.
W 2003 r. został prezesem Stowarzyszenia Centrum Ekonomiki Zdrowia. Z jego inicjatywy w 2005 r. w Wyższej Szkole Biznesu – National-Louis University w Nowym Sączu uruchomiono kierunek studiów „Ubezpieczenia i zarządzanie zdrowiem publicznym”.
Za swoją działalność został uhonorowany odznaką „Zasłużony dla Ochrony Zdrowia” (2009).
Źródło: Adam Gliksman. Leksykon Ludzi Małopolskiej Solidarności. Tom I.
